Paylaş:

bir-umuttur-yasamak

Yaşadıklarımız kaç sayfaya sığar kaç klasör oluşturur bilmiyorum.

Sekiz yıl oldu eşimle hayatımızı birleştireli.
Evlendiğimizin ikinci ayında eşimin ilk çocuğumuza hamile olduğunu öğrendik. Mutluluğumuzu siz hesaplayın artık çünkü ben kelimelerle ifade edemiyorum.
Hamilelik başlamış ve artık anne baba adayı olmuştuk. Lakin düzenli olarak gittiğimiz muayene ve kontrollerin dördüncü ayında çocuğumuzun kendini tamamlayamadığına ve ağır özürlü olduğunu öğrendik. Daha demin nasıl ki mutluluğumuzu siz hesaplayın çünkü ben ifade edecek kelime bulamıyorum dediysem şimdi de aynısını diyorum ve bu öğrendiğimiz kötü haber karşısında üzüntümü ve o dünyamızın nasılda birden bire ters döndüğünü yine siz hesaplayın. Allah kimşeye yaşatmasın o durumu.
Yapacak birşey yoktu ve çocuğun acilen alınması gerekiyordu anneye zarar vermemesi için nitekimde ertesi gün bebek alınmış ve hamileliğe son verilmişti.
Ilk Çocuk ilk hamilelik maalesef bu sekilde başladı ve bitti. Fakat o zamanki doktorumuz bize bu durumu çok basit gösterdi. Yani böyle durumların normal olabileceğini ve şansımızı tekrar denememizi söyledi. Tabi belli bir zaman sonra çocuk düşünmemiz gerektiğini belirtti. Aradan sekiz ay geçti ve eşimin ikinci çocuğa hamile oldugunu öğrendik. Üzülsek mi sevinsek mi bilemedik. Ilk çocuğumuz sıkıntılı oldugundan buda mi acaba öyle olur diye düşüne düşüne hamileliğin yine dördüncü ayına geldik ki aynı ilk çocuktaki gibi o yaşadıklarımız aynen tekrarladı. Bu çocuk da aynıydı ağır özürlü idi doğmaz doğsa bile yaşamaz dediler ve kaldı ki anneyi öldürebilir acilen alınması gerekiyor dediler doktorlar. Ikinci kere dünyamız yıkıldı sanki herşeyimizi kaybetmiştik. Umutlarımızı hayallerimizi yaşama sebebimizi kaybettik adeta…
Ne yapacaktık bundan sonra hiç birşey bilmiyorduk. Bildiğimiz tek şey kesin ve kesin olarak normal yolla çocuk sahibi olamayacak olmamızdı. Her normal yol ile çocuk denememiz bu şekilde sonuçlanacağını söylediler bize maalesef ve iste asıl umutlarımızın tükendiği nokta orasıydı…
Artık vazgeçmiştik eşimde bende. Olmadı olmayacaktı:( bunu kabullenmek gerekiyordu. Fakat biliyordum ki umutsuzluk şeytandan umut Allah’tandır…Hamd olsun bizlere bu inancı veren Rabbime.

Dedim ya umut Allah’tandır
İste O büyük Allah karşımıza Bülent hocamızı çıkardı. Bir televizyon programında bizim başımıza gelen anne baba adaylarının yapması gerekenleri anlatıyordu ve eşim can kulağıyla onu dinliyor ben eve gelir gelmez o gözlerindeki heyecan kaybolmamışcasına doktorun anlattıklarını harfi harfine bana anlattı. İşte umutların tekrar filizlendiği o anlardan biriydi Bülent hocamızın karşımıza çıkması.

Hemen internetten görev yaptığı yeri öğrendik ve danışmanlığını aradık…
işte o danışmanlığı aradığımda telefona bakan kişiyi hangi kelimelerle ifade etsem ne desemde o kişinin bizim üzerimizdeki hakkını nasıl anlatabilsem bilmiyorum.
Ben abla diyim siz kardeş diyin asistan diyin danışman diyin koordinatör diyin vesselam ne derseniz diyin Neslihan hanımı ve onun bize yaptığı iyilikleri anlatmaya yetmez.

Bizi Bülent hocamızla bir araya getiren onunla tedavimizi yapmamızı sağlayan gecenin kaçı olursa olsun telefonlarımızı açıp bize ne yapmamız gerektiğini bıkmadan usanmadan anlatan Neslihan hanıma ne kadar teşekkür etsem azdır.
Tedavi sürecinde Herşey güzel gidiyor sağlıklı embriyolar bulunuyor ve artık tüp bebek tedavimizi tamamlamak üzereydik. Bülent hocamız herşeyin güzel olacağını söylüyor bize bir baba şefkatiyle yaklaşıyor o zorlu tedavi sürecini en üst motivasyonla sürdürmemizi sağlıyordu. Nihayetinde embriyoları transfer etme zamanı gelmiş ve bitmek bilmeyen on iki gün başlamıştı. Zaman musluktan akan su misali tabi neler yaşadık neler bu oniki gün mü geçmeyecek. Pek tabiki on iki gün geçmiş heyecanla tahlil günü gelmiş çatmıştı. sonuç maalesef hüsrandı. 😞

Sonuç negatif çıkmış bir kez daha hayallerimiz yıkılmış ve yine sanki herşeyin sonuna gelmiştik. Artık çoğu şey anlamsiz gelemeye başlamıştı bize. Ama sonuç her ne kadar da negatif çıkmış olsada yanımızda Neslihan hanım ve Bülent hoca gibi insanlar vardi. Bu konuda çok şanslıydık. Gerek hocamız gerek Neslihan hanım bıkmadan usanmadan bize her konuda sahip çıkıp destek oldular.

Eşimin de benimde gösterdiğimiz fedekarlıklar sonuçu maddi manevi olarak bir an evvel toparlanıp ikinci denememizi yapmak istiyorduk. Bir umuttur yasamak diyip yeniden başladık tedavimize. Zorlu tedavi surecimiz bitiyor ayni heyecanları tekrar tekrar yaşıyorduk. Yine büyük gün gelmişti artık tahlil sonuçunu öğrenme günü…
Bu sefer Hamd olsun Allah’a sonuç pozitifti ve eşim hamileydi…

Allah’ım bu nasıl sevinç bu nasıl bir duyguydu…

Suan 5 aylık hamile eşim ve suana kadar şükürler olsun herşey yolunda gidiyor…

Büyük bir heyecanla anlatılması imkansız duygularla bebeğimizi kucağımıza alacağımız günü bekliyoruz…
sonuç olarak bizlere bu duyguyu yaşamamıza vesile olan Bülent hocamıza Neslihan hanıma ve tüm Acıbadem Maslak Hastanesi tüp bebek çalışanlarına çok ama çok teşekkür ediyor ömür boyu onlara minnettar kalacağımı belirtmek istiyorum. Bir sekilde maddi anlamda paraları ödenir ama hakları asla ödenmez bu güzel insanların… Esenle kalın
Osman & Zeynep ÖZGÜ

Paylaş:
Siz Yorumlayın Doktorumuz Cevaplasın
Benzer Yazılar